बीमाको उत्पत्तिको बारेमा खास मितिको यकिन नभएता पनि ऋग्वेदको योगक्षमः शब्दबाट बीमा शब्दको सापटी लिइएको पाइन्छ । बीमाको इतिहासमाा सामुद्रिक बीमालाई पहिलो बीमा मानिन्छ । इ. स. १३०० मा ईटलीमा बीमाको पहिलो करार भएको थियो र १४ औैं शताब्दिदेखी ईटलीबाट बीमाको पहिचान तथा प्रचार गराइएको पाइन्छ ।
सामुद्रिक बीमा पछि अग्नि बीमा (हालको सम्पती बीमा) को शुरुवात भएको थियो । सन १६६६ मा ईंग्ल्याण्डमा भएको भिषण आगलागी पश्चात् अग्नि बीमाले गति लिएको पाईन्छ । सन १६८१ मा ईंग्ल्याण्डमा पहिलो अग्नि बीमा कार्यालय स्थापना भएको थियो ।
त्यसैगरी १६ औं शताब्दि तिर नै जीवन बीमाको शुरुवात गरिएको थियो भने पहिलो जीवन बीमा पोलिसी सन् १६५३ मा विलियम ग्वाबोन्सको नाममा जारी गरिएको थियो । सामुद्रिक, अग्नि पछि विविध बीमाको विकाससँगै अन्य बीमाको विकास भएको पाइन्छ ।
नेपालको सन्दर्भमा राणाकालीन अवस्थामा व्यापार र वाणिज्यमा विकास नभएको अवस्थामा बीमाको आवश्यकता समेत महसूस भएन तथापि वि.सं. १९९२ मा विराटनगर जुट मिल तथा वि.सं. १९९४ मा नेपाल बैंकको स्थापनाले व्यापार तथा वाणिज्यको ढोका खोलेसँगै बीमाको आवश्यकता समेत महसूस हुन थाल्यो फलस्वरूप भारतीय तथा अन्य विदेशी कम्पनीले नेपालमा बीमाको पोलिसी बेच्न थाले ।
नेपाल बैंकको स्थापना पश्चात् यसले औद्योगीकरणको विकास, विभिन्न कच्चा पदार्थको आयात निर्यात तथा नगद कारोबारमा सहयोग गर्न थाल्यो । त्यस समयमा सडक तथा यातायातको असुविधा हुँदा मार्गस्थलमा सामानहरूको जोखिम महसूस भयो र त्यसैको परिणामस्वरूप आफ्नो भगिनी संस्थाको रूपमा वि.सं. २००४ सालमा नेपाल माल चलानी तथा बीमा कम्पनी स्थापना भयो । वि.सं. २०१६ मा यस कम्पनीको नाम नेपाल इन्स्योरेन्स तथा ट्रान्सपोर्ट कम्पनीको नाममा परिवर्तन गरियो फेरि वि.सं. २०४८ सालमा नेपाल इन्स्योरेन्स कम्पनी लिमिटेडको नाममा परिणत भयो ।
नेपाल माल चलानी तथा बीमा कम्पनीको रूपमा हुँदा यस कम्पनीले निर्जीवन बीमा सम्बन्धी सीमित काम मात्र गरेकोले भारतीय बीमा कम्पनीहरू जस्तै– रुबी इन्स्योरेन्स कम्पनी, ओरियण्टल इन्स्योरेन्स कम्पनी, हिन्दुस्तान जनरल इन्स्योरेन्स कम्पनी, स्टर्लिङ इन्स्योरेन्स कम्पनी आदि कम्पनीले नेपालमा जीवन तथा निर्जीवन बीमा सेवा प्रदान गर्न थाले जसले गर्दा स्वदेशी मुद्रा विदेशिन थाल्यो ।
